Langs de kust weer terug

Vandaag de eerste dag dat we vanaf ons verste punt (Fisterra) weer op de weg terug richting Porto fietsen. We rijden terug langs de kust en dat is zeker geen straf. Ook komen we weer veel maishuisjes tegen. Zoals we eerder meldden zijn de huisjes bedoeld om het mais te drogen. Dat heeft natuurlijk alles te maken met de regen die hier bij tijd en wijle valt. Van onze vriend Kees uit Frankrijk hoorden we nog iets interessants over de huisjes. Deze staan op palen waar een ronde schijf op is geplaatst. Het ziet er niet alleen bijzonder uit, het is juist bedoeld om ongedierte bij het mais weg te houden. Door de ronde schijven op de palen en onder het opslaghuisje kunnen er zo nooit muizen, ratten of andere klimbeesten bij de mais komen. Heel doordacht. 

Net voordat we vetrokken kregen we nog een appje van Singa die op ons huis past. Na het onweer van maandag is ze toch voor de zekerheid even gaan kijken. Wat blijkt? Een geweldige donderslag van het onweer heeft een ruit van een schuifdeur van onze kledingkast doen springen. Overal waar je keek in de slaapkamer glas. In een groot gedeelte van Strijen is apparatuur onherstelbaar beschadigd en zijn op veel plekken de aardlekschakelaars eruit geknald. Bij ons dus een ruit gesprongen. Bizar! Wat een knal moet dat zijn geweest. 

Onderweg hebben wij niet altijd voldoende mogelijkheden te lunchen of koffie te drinken met iets lekkers. Daarom hebben we in geval van nood altijd powerbars bij ons. En we proberen dan niet van die repen te kopen die zo zoet zijn dat je pupillen meteen op stokjes staan, maar ook niet van die koeken die uit zangzaad voor je kanarie lijken te bestaan. Nee we proberen ieder jaar weer de lekkerste koeken in te slaan. Dit jaar waren we allebei heel enthousiast over de koeken die we bij ons hadden. Deze wikkel moeten we echt bewaren en thuis weer proberen te kopen. Terwijl ik op de wikkel probeer te ontcijferen wat er in deze smaakvolle krachtsexplosie zit, zie ik dat de houdbaarheidsdatum september 2020 is. Hmmm, nou ja ze zijn wel lekker. Deze repen zijn waarschijnlijk al een keer mee geweest naar Nepal, Zuid Amerika en Italië. Ok, de chocolade zag wel een beetje bleek. 

Het is vandaag geen stralende dag maar we zijn blij dat het droog is. De temperatuur is oké en we fietsen dus lekker in korte broek en shirt. Hoewel het steeds dreigender wordt schieten we lekker op. We zijn rond drie uur in Muros en besluiten eerst te eten. Het is doodstil in het dorp, iedereen lijkt aan zijn of haar siësta te zijn begonnen. We hebben geen keus en nemen plaats op het enige terras waar mensen zitten te eten. We bestellen mosselen en Fabienne wil eigenlijk ook nog een vis eten en laat zich door een hippe niet echt geïnteresseerde ober voorlichten. Hij stelt een rodaballo voor. Een wat? Ja dat is volgens Google translate een tarbot. Heel exclusief en een van de meest gewilde vissen uit de Noordzee, zo lezen we later op Google. Deze ober is waarschijnlijk wél een fan van Komoot want er staan bijna complete kaarten op zijn armen en benen. Misschien ook wel waar de rodaballo gevangen wordt. De mosselen zijn heerlijk de rodaballo is een miskleun. Dit is niet onze vis. Op een bordje is de vis in drieën gehakt, er ligt ook een grote halve citroen bij en een paar schijven gekookte aardappelen als eilandjes gedrapeerd in de olie. De vis is niet lekker, veel te veel graten en huid, en zeker niet voor herhaling vatbaar. Helemaal niet nadat we de rekening hebben gehad. Dat had mister Komoot wel even kunnen zeggen. Dit is dus het bekende, iemand een oor ….. Dat is jammer, maar het lijkt je altijd wel een keer te moeten gebeuren tijdens een vakantie. We zijn alle dagen al enthousiast geweest over het eten, de bediening en de restaurants, dan word je wat gemakzuchtig en te goed van vertrouwen. Opletten en kritisch zijn dus maar weer. 

Na onze late lunch op weg naar het hotel gaat het toch nog even regenen. Maar het zijn slechts een paar druppels. Dat mag de pret niet drukken van vandaag. Het was een prachtige dag.

Het hotel is ook weer geweldig. Een vrij nieuw hotel in het centrum van Muros (leuk vissersplaatsje) met een prachtige kamer en badkamer. Onze fietsen mogen in een klein hokje achter het hotel staan.