Dag 18, laatste dag, brand in Thamel
10 mei 2025 - Kathmandu, Nepal
We hebben vandaag een rondje Dahl Bath bij Dhruba en daarna bij Jit. Jammie.😋
Maar eerst nog even lekker door Thamel geslenterd naar het oude gedeelte net naast Thamel. We zijn weer, of nog steeds verrast als we langs de vele slagerijen lopen hoe het vlees hier ligt uitgestald. Dat bevestigt ons gevoel te meer dat we hier beter geen vlees kunnen eten. Iedereen zit in dat vlees te klauwen, pakt het op, gooit het weer terug, veegt zijn handen aan zijn broek weer schoon of aan zo’n handdoekje dat er al een week hangt. Kan eigenlijk niets mis mee zijn😳. Nee het biefstukje komt dan maandag wel.
We lopen vervolgens naar Pumpernickel waar we op ons gemak een koffie drinken met een ‘custard puf’. Is een verschrikkelijk lekker gebakje dat voor hier ongekend lekker en bijzonder is. Het is een soort Bossche bol maar dan met vanille custard. Absoluut een aanrader voor diegenen die nog eens in Thamel komen. Wij gaan er morgen i.i.g. weer heen 😄.
We hebben afgesproken om met Dhruba met de taxi naar zijn huis te gaan. We zijn allebei heel benieuwd waar we terecht gaan komen.
We halen bij Pumpernickel de taart op die we hebben gereserveerd en die we meenemen als presentje voor Reeta, de vrouw van Dhruba. We hebben afgesproken tussen 13:00 en 13:30, maar het loopt even anders. De brandweer staat bij een uitslaande brand in Thamel en terwijl wij Kathmandu Guesthouse inlopen horen we een hoop geknetter achter ons. Een nieuwe brand ontstaat tegenover het Kathmandu Guesthouse. Terwijl we naar Dhruba lopen zien we een hoop rook aan het eind van de straat bij de elektriciteitskabels net voorbij de winkel van Dhruba. Drie branden binnen een straal van nog geen 250 meter. De vonken vliegen van de elektriciteitsdraden. Ook geen wonder als je de wirwar van elektriciteitsdraden hier ziet. Overal politie en brandweer en een lucht die doet denken aan kortsluiting. Toch maar even naar Dhruba lopen of het etentje wel doorgaat en of hij hier nu wel weg kan. Hij staat er heel onverschillig en rustig voor de winkel. “Kan je wel weg” vraag ik nog. “Off course” “this is happening all the time”. Ok. Met de taxi zijn we in een halfuurtje bij zijn huis. Het is een mooi groot huis aan de rand van Kathmandu. We worden verwelkomd door Reeta zijn vrouw. Hun huis beslaat drie etages en is drie jaar geleden gebouwd. Het is voor Nepalese begrippen een prachtig huis. Even later komen hun zoon en hun dochter ook thuis en schuiven aan in de huiskamer. Iedereen praat perfect Engels en het is reuzegezellig omdat de kinderen gewoon meepraten en goed deelnemen aan het gesprek. Zo leuk als mensen in elkaar zijn geïnteresseerd. Het blijft ongemakkelijk als Dhruba en wij aan de tafel zitten en eerst wat snacks krijgen voorgeschoteld terwijl Reeta en de kinderen apart blijven zitten en niet mee-eten. De snacks zijn heerlijk. Daarna krijgen we natuurlijk de bekende Dahl Bath, maar gelukkig niet zo’n heel vol bord. Maar wel erg lekker en kruidig door Reeta klaar gemaakt. Het is ontzettend gezellig en daar waar we vooraf nog dachten waar moet je het de hele tijd over hebben, hebben we samen over van alles en nog wat gesproken met elkaar. En eindelijk eens een gezin dat niet de hele tijd op een mobiel zit te kijken als we aan het eten zijn of in gesprek zijn. We krijgen ook nog een overheerlijk toetje, curd (yoghurt van buffalo) met granaatappel. Reeta wil ook nog het taartje aansnijden, maar dat is voor hun vieren. Wat de kinderen trouwens een heel goed idee vinden.
Dhruba bestelt weer een taxi terug naar Thamel, waar de brand inmiddels is geblust, maar waar je nog wel de kortsluiting ruikt.
Om 18.30 uur worden we voor het volgende etentje opgehaald door Jit. Het is 20 minuten lopen naar zijn kamer, een andere kamer dan waar we de vorige keer zijn geweest. We zijn nu toch al zo vaak in KTM geweest, maar na het kris kras lopen achter Jit aan weten we al snel niet meer waar we zijn. We worden ook hier hartelijk verwelkomd door Seti en de kinderen. Dochter Chhyoing hebben we al lang niet meer gezien. Ze is inmiddels 15 en behoorlijk groot geworden. Ze komt op ons over als een wijs meisje voor haar leeftijd en ook haar Engels is goed. Ook zij en haar broertje Ngema krijgen alle lessen in het Engels, behalve de Nepalese taal en cultuur. Chhyoing woont in een hostel en mag maar 1 dag in de maand naar huis. Vandaag heeft ze dispensatie omdat wij er zijn.
Ze vindt het wel leuk in het hostel en slaapt met 16 meisjes op een grote kamer.
Seti komt al snel met 2 grote borden dahl baht, spinazie, champignons en linzen. Ook deze dahl baht is met zorg voor ons bereid. We eten met zijn vieren. Seti en Chhyoing zorgen ervoor dat onze borden vol blijven en proberen telkens wat extra’s erbij op te scheppen en eten dan later apart. Dat is de cultuur hier. Het voelt nog steeds ongemakkelijk. Dat bijscheppen moet je echt in de gaten houden, want als je even vergeet je hand boven je bordje te houden dan komt er weer een lading bij van het een of ander.
Dit is ons laatste blog. We vliegen morgenavond om 24.00 uur en komen dan zondagmiddag op Schiphol aan.
Dit was ons eerste blog van een reis in Nepal. Eerder kon dat nooit omdat er geen of slechte wifi was in de lodges, We hopen dat we de mensen die helemaal niet bekend zijn met Nepal een beetje hebben kunnen laten meegenieten. Wij vonden het leuk om weer een blog te schrijven en we vonden het super dat jullie zo massaal hebben gereageerd. Gelukkig is de trekking goed gegaan na een lullige val van Fabienne op de eerste dag in Thamel.
Het was voor ons een bijzondere en enerverende vakantie. Het afsluiten van de stichting na 10 jaar deed ons uiteraard heel veel, maar het is goed zo. We hebben veel bereikt en zijn daar ook ontzettend trots op. Het was een mooie periode waarin we veel hebben kunnen realiseren. Dat is mooi om soms nog even bij stil te staan.
Het was fijn om daarna met onze jongens op trekking te gaan en goede gesprekken met elkaar te voeren. Onze band met dit bijzondere land en de mensen zal altijd blijven bestaan. Het zal zeker geen definitief afscheid van Nepal zijn, want het land is zo bijzonder, de mensen zo vriendelijk en de bergen blijven trekken……. 😉
Het was weer een feest van herkenning om jullie belevenissen te kunnen volgen en mooi dat ondanks de val jullie wel de trekking konden doen.
Jullie komen met zonnig weer terug, goed voor de jetlag.
We zijn nog wel benieuwd welke trekking jullie de volgende keer gaan doen.
Fijn dat jullie de stichting op zo'n mooie manier hebben kunnen afsluiten.
We wensen jullie een goede thuisreis.Tot ziens in Strijen.😘
Ah, de foto's met het vlees... ik zou ter plekke vegetariër worden 🤣
Goede reis terug, wij komen morgenochtend op Schiphol aan ✈️
Goede terugvlucht en geniet van het biefstukje thuis 😁
goede reis terug en snel tot ziens
Een goede veilige terugreis gewenst.
We zien uit naar jullie volgende avontuur.
Welkom thuis!