Laatste dag Hongkong en laatste vlucht voor Jos

Vanmorgen staan we op met de wetenschap dat het onze laatste dag in Hong Kong zal zijn. Maar ook zal het vanavond de laatste vlucht van Jos worden. Bijzonder! Maar we gaan eerst even ontbijten. Samen met Fred, Fabienne en Linda zitten we toch allemaal met een beetje stijve kuitjes van de wandeling van gisteren aan het ontbijt. Als we tijdens het ontbijt bespreken wat we gaan doen, merken we al dat Rob en Merel even afhaken omdat Merel een slechte nacht heeft gehad. Jos wil nog graag allerlei leuke dingen kopen en wij willen graag de 10.000 Buddha’s temple bezoeken. Het is leuk te constateren dat mensen altijd verschillende interesses hebben.  En dat is maar goed ook. Wel gaan we na het ontbijt met een kleinere delegatie (Fred, Jos, Mayke, Linda en wij) naar een oude tempel (Man Mo temple) in een van de oudste stadswijken van Hong Kong. De tempel ligt boven aan de ladderstreet. Bij het zien van het straatnaambordje zie ik Linda langzaam van kleur verschieten. De kramp lijkt spontaan in haar kuiten te schieten. Maar ook bij ons gaat de klim in de ‘ladderstreet’ niet helemaal vanzelf. Maar we komen uiteindelijk allemaal bij het tempeltje aan. Omdat we allemaal toch een beetje meer hijgen dan normaal is het bezoek aan dit tempeltje geen automatische garantie voor ‘een long and happy life’. Binnen worden door Buddhisten zo veel wierookstokjes gebrand dat het er blauw ziet van de rook. Ook de afzuiging in de tempel is duidelijk aan het eind van zijn Latijn en blaast eigenlijk alles gewoon naar binnen. Dus tijdens ons respectvolle en eerbiedwaardige rondje in de tempel krijgen we zo veel rook binnen dat we proestend en met tranende ogen snel weer buiten staan. 

We besluiten unaniem om gezamenlijk met de metro de rivier over te steken en naar een markt aan de andere kant te gaan. Ook wij gaan een stukje mee omdat het de richting van de 10.000 Buddha temple is. Aan het begin van de markt waar het geslenter langs de kramen met kwalitatief hoogwaardige prullaria stokt tot stapvoets filevorming, besluiten wij door te gaan naar de Buddha tempel. Maar dat wordt even een dingetje. We hebben de afgelopen dagen blind vertrouwd op Jos en Fred, die ons met Google Maps feilloos door alle straten van Hong Kong en met het metronetwerk overal heen hebben geleid. Zij hebben een e-sim, en dus bereik. Dat hebben wij niet, dus wij gaan het doen met een briefje van Jos met wat nummers van metrolijnen en namen van stations. Gelukkig hebben we wel het goede briefje gehad van Jos, anders hadden we alleen geweten dat we shampoo, een batterij, schoenen, en een Apple hoesje hadden moeten kopen. 

Wij gaan op pad en merken dat we via het metro-informatie bord in een keer bij de halte van de Buddha temple uitkomen. Daar vragen we welke richting we op moeten lopen. We lopen de goede kant op en zien de 10.000 Buddha tempel hoog boven ons. Héél hoog boven ons. Het is verdikkeme nog warmer dan gisteren en dan voelen de bijna 500 treden heel naar aan voor de kuitjes. De tempel is mooi om te zien, maar we besluiten eerst een koude cola te nemen en even rust te nemen. Je wilt natuurlijk niet helemaal bezweet voor Buddha verschijnen. Laat staan voor 10.000. Het nemen van foto’s is verboden. Dat zal toch zeker niet hè. Ik klauter niet bijna 500 treden omhoog om dan eenmaal boven te horen te krijgen dat ik geen foto’s mag maken. Het is wel een indrukwekkend gezicht zo veel verschillende Buddha’s in rijen naast elkaar. En ze zijn ook allemaal verschillend. We lopen via een ander pad naar beneden en dat pad is leuker dan de heenweg want aan beide zijden staan de meest grappige en bijzondere ‘gouden’ boeddhabeelden. Het is net of ze je naar de uitgang begeleiden.  

Nadat we in ‘food street’ vlakbij het hotel wat hebben gegeten, willen we eigenlijk nog even naar de markt achter ons hotel. We hebben daar nu drie avonden vanuit onze kamer op de 14e etage op gekeken en willen er ook even deelgenoot van zijn. Er zijn echt heel veel mensen dus het moet een geweldige happening zijn. Als we er aankomen worden de bezoekers via veel politieagenten naar de overkant begeleid. We vragen ons af waar al die mensen blijven. Ze gaan er aan één kant in maar we zien er niemand uitkomen. Als we langzamer dan stapvoets met de mensenstroom worden meegezogen, kunnen we net voor een groot bord met Entry erop een schijnbeweging naar rechts maken. Terug kan al niet meer, want alles is eenrichtingsverkeer. En toezichthouders zien er streng, maar vooral stevig uit in Hong Kong. Dus wij lopen net voordat we naar binnen worden gezogen al weer richting uitgang. Pfff, dit is niet ons ding zeg. Overal lange nette rijen mensen voor kramen met eten, bloemen of sinaasappelboompjes, enz. Het lijkt mij dat je achter in de rij niet weet waar je eigenlijk voor in de rij staat. Dat zie je pas als je na lang wachten bij de kraam bent aangekomen.

Wij gaan terug naar het hotel en lopen eerst even langs de supermarkt, die hier trouwens 24 uur open is. We kopen wat voor de crew van de KLM en gaan koffie drinken.

Het is raar te zien dat in een ultra moderne stad als Hong Kong enorme torenflats worden gebouwd  met bamboe steigers. Het is eng te zien dat bouwvakkers aan de buitenkant van de flats zo hoog op bamboe stellingen aan het werk zijn. Je moet ook beseffen dat dergelijke stellingen ook etage na etage in elkaar moeten worden gezet. Het is een gevaarlijk klusje in ieder geval. 

Vanavond nog even lekker douchen, omkleden en dan om 21:00 naar het vliegveld. Dan hoeven we ons in ieder geval geen zorgen te maken of we wel op tijd aankomen, want we rijden weer mee met de KLM crew.

Het vliegtuig zit weer behoorlijk vol maar we kunnen mee.  Dat is wel het belangrijkst, want we hadden er zelf al rekening mee gehouden dat we misschien iets langer in Hong Kong hadden moeten blijven. We zitten in de economy met extra beenruimte, waarbij de luxe voor ons wordt geregeld door de stewardessen met wie we een paar dagen zijn opgetrokken. Voor de start krijgen we allebei een glaasje champagne en een notengarnituur. “Gefeliciteerd met uw trouwdag”. Huh??? “Eh ja, bedankt” De reizigers om ons heen kijken vreemd en een beetje jaloers.

Na de maaltijd vallen we snel in slaap, met behulp van een pilletje. Jos komt vanuit de business class regelmatig langs met wat lekkers, maar helaas slapen we allebei. En nog al vast hebben we begrepen. 

We hebben gelukkig een rustige vlucht, ondanks dat de captain gisteren in de bus nog had gewaarschuwd voor mogelijk onstuimig weer tot aan de zwarte zee.

Na de vlucht wordt Jos aan het eind van de gate door de gehele bemanning in het zonnetje gezet en wordt door de captain met een mooie speech bedankt voor haar inzet afgelopen dagen maar ook voor de 38 jaar bij de KLM. De captain geeft haar mooie en leuke cadeaus die de bemanning heeft gekocht en zelfs vooraf hebben gemaakt. Hoogtepunt zijn wel de zes Delftsblauwe schotels die speciaal voor haar zijn gebakken. Zelfs een met herinnering aan deze vlucht naar Hong Kong.

Ook wij nemen hartelijk afscheid van de bemanning en van Jos en Fred. Het was een heerlijk en bijzonder weekend. En zoals altijd was het weer super gezellig. 

We hopen van harte dat deze laatste vlucht een mooie afsluiting is van 38 jaar KLM. De hele bemanning heeft daarbij ieder geval een mooie bijdrage in gehad. 

Tot zo ver ons blog over ons weekendje naar Hong Kong ter gelegenheid van de laatste vlucht en het stoppen met werken van Jos. Het was een geweldig leuk weekend en het was superfijn dat wij erbij mochten zijn en ons ook onderdeel voelden van de KLM-crew en om van dichtbij de KLM-ers aan het werk te zien. Wat een toppers allemaal! En natuurlijk geweldig om in Hong Kong te zijn! Bedankt allemaal!