Dag 2 Fietsen in hectisch Lima

Vandaag waren we allebei om 02:00 klaarwakker. Dan lekker lezen in een goed boek is dan geen straf. We vallen dan meestal na een poosje wel weer in slaap. Het is dus lezen, slapen, lezen en weer even slapen. Om half zeven staan we uiteindelijk maar op zodat we om 07:00 kunnen ontbijten. In dit cozy trendy hotel wordt ieder ontbijtje afzonderlijk klaargemaakt. Je mag kiezen uit heel veel gevarieerde eieren met alle toeters en bellen, maar wij kiezen voor fruit met yoghurt, granola en honing en wat toast met marmalade.

Om 08:15 uur komt de receptioniste en zegt dat de taxi voor ons klaar staat. Onze chauffeur zal ons naar onze gids met de fietsen brengen. Na een klein half uurtje stopt onze chauffeur in een straat met volgens ons alleen woonhuizen. Nummer 148 zegt hij en wijst een huis aan. Als we zijn uitgestapt en vertwijfeld bij nummer 148 naar boven kijken, loop ik terug en vraag of dit wel goed is. Si, si, numero 148. Als we dan samen toch maar naar nummer 148 lopen rijdt onze chauffeur achter onze rug de straat uit. Nou daar staan we dan. In een hele rustige straat met alleen maar woonblokken. Aanbellen dan maar. Er zit warempel een beetje een smoezelige man met een pet op wat een portier zou kunnen zijn. Fabienne vraagt of we hier goed zijn voor de fietstour dwars door Lima. Hij kijkt ons aan en lijkt zich af te vragen of die twee voor hem wel goed bij hun hoofd zijn. Zijn chaotische antwoord stemt ons enigszins gerust. Als Fabienne de woorden van zijn antwoord in de goede volgorde zet herkennen we ‘moment’, ‘zo meteen’, ‘een jong iemand boven’ en ‘fietsen in kelder’.

Even later zien we om de hoek een jonge knul met drie fietsen, die onze gids zal zijn vandaag. De fietsen zijn van de categorie ‘als die het eind maar halen’. We zitten erop alsof je op een struisvogel rijdt. Maar oké, we gaan Lima bekijken. De chico heet Jaoa. Lima is een drukke maar schone stad met mooie pleinen. Het lijkt een beetje een uit de kluiten gegroeide stad met veel verschillende wijken. Lima is zeker geen stad voor fietsers. Het verkeer houdt eigenlijk geen rekening met fietsers. Sowieso houden chauffeurs hier geen rekening met anderen. Hier geldt het recht van de sterkste. We fietsen achter onze gids Joao aan, die ons goed in de gaten houdt. Joao vertelt heel trots allerlei wetenswaardigheden over het ontstaan van Lima en over Peru. 

Het Plaza Mayor is wel het hoogtepunt van de stad. Een prachtig plein waar de vier kanten van het plein niet veel voor elkaar onder doen qua schoonheid. Hier staat de kathedraal van Lima, het regeringspaleis en het stadhuis van Lima. Het is het plein waar alles gebeurd. Plaza de Armas is ook de plek waar de stad Lima werd gesticht. Het is het hart van de stad, gelegen in een historische wijk. De locatie werd gekozen door de Spaanse conquistador Francisco Pizarro in 1535. Hij is de oprichter van de stad.

De oorspronkelijke kathedraal van Lima werd in 1535 gebouwd en werd in de loop der jaren uitgebreid. Nadat het meerdere malen door aardbevingen is verwoest, werd het afgebroken en geheel opnieuw gebouwd. De Spaanse ontdekkingsreiziger Francisco Pizarro, die heel Peru veroverde, is hier begraven.

Rond 12:00 vindt Joao het tijd voor een lunch. Hij weet wel een restaurant vlakbij het Plaza Mayor waar we menu del dia kunnen eten. De drukte op het terras is meestal een goed teken voor de kwaliteit van het eten. Meestal! Hier blijkt dat de norm van veel Peruanen deze keer niet onze norm is. Onze Joao zit heerlijk te smullen terwijl ik de kip en de rijst en Fabienne de specialiteit ‘Huancaina’ op het bord wat ongemakkelijk heen en weer aan het schuiven zijn. Sowieso kiest Fabienne altijd verkeerd, en nu dus ook weer. Haar voorgerecht is model dikke frikandel, maar smaakt naar tarwemeel. Niet heel erg lekker dus. Ik heb als voorgerecht een paar plakken koude aardappel met een dikke gele saus waarvan ik de oorsprong niet heb kunnen vaststellen. Daarna komt voor mij de rijst met kip en voor Fabienne spaghetti met pesto.

Na de lunch wil Joao via een mooie route langs de lokale markt en via mooie gebouwen richting kust. Maar omdat het verkeer steeds drukker wordt, besluiten we linea recta richting kust te rijden. Langs de kust dalen we nog even af in het parco del amor. Aan de kustlijn zien we ook heel veel surfers die les krijgen. Hier zijn de golven extreem lang, zowel in duur als in lengte, en is het prima om het surfen onder de knie te krijgen. Heel veel mensen krijgen hier surfles.

We fietsen door de wijk Miraflores en dat is een van de exclusievere wijken van Lima en een van de mooiste omdat het boven op een klif ligt met een fenomenaal uitzicht op de Stille Oceaan. Daarna komen we in de wijk Baranco en hier eindigt onze fietstocht. 

We nemen afscheid van Joau en we geven hem nog een fooi. We moeten nog een half uurtje lopen naar ons hotel. We nemen even een kop koffie en gaan dan nog wat drinken. We bestellen de beroemde Pisco Sour. Dat moeten we toch echt een keertje drinken en het is de specialiteit van Lima. Het is hier uitgevonden in 1920 door een Amerikaanse barman, genaamd Victor Morris. Het is een mix van een alcoholisch drankje met 42% alcohol, 20 % limoensap, er bovenop een laagje eiwitschuim en nog een paar druppels rode likeur. We hebben mazzel want het is happy hour. We nemen er allebei eentje en het smaakt overheerlijk, maar we voelen hem wel meteen zitten. 

We eten vanavond in een leuk en trendy restaurant in de wijk Barranco, waar het gezellig druk is. En deze keer is het eten heel lekker en heel smaakvol.

Morgen vliegen we naar het zuiden, naar Arequipa.