Dag 10 Slenterdag in Granada

We hebben vandaag een dagje om de benen rust te geven en wat is daar een mooiere plaats voor dan Granada. We starten met uitslapen in ons bed op de vide in ons wel zeer mooie en bijzondere appartement. Het is een authentiek huis in het centrum van Granada, dat van binnen prachtig is gemoderniseerd met behoud van de authentieke delen die bewaard moesten blijven. Het huis is vroeger een gitaarwinkel geweest waar de beste flamengogitaren werden verkocht. Daarvoor is het de geboorteplaats geweest van de bekende diplomaat/auteur Angel Ganivet. Wie kent hem niet? 

Het is nu dus een authentiek huis met moderne voorzieningen zoals een prachtige keuken met alle apparatuur voorhanden en een dito badkamer. Zelfs een echte koffiemachine. De slaapkamer is gemaakt op een vide waar je jezelf via een smalle wenteltrap naar boven moet zien te krijgen. Je kunt boven alleen niet rechtop staan. Het is geen straf hier twee dagen te zijn. Het appartement is ook prachtig gedecoreerd met kastjes, spiegels, lampen, schalen uit Marokko. Echt heel bijzonder. 

Maar om tien uur gaan we dus echt op pad. We besluiten eerst naar de mirador de San Nicolás te gaan voor het uitzicht op het Alhambra. We hadden het al eerder geschreven, toen we 2 weken geleden kaartjes wilden kopen voor de Alhambra was alles al uitverkocht tot 12 november. Maar gelukkig zijn we er 21 jaar geleden al eens geweest. Toen kon je nog gewoon op de dag zelf naar de kassa. 

Het blijft een fascinerend uitzicht vanaf de mirador. Maar ook de wandeling ernaar toe door de kleine steegjes. Het is volgens ons veel rustiger dan de vorige keer dat we hier waren in dezelfde periode in 2019. We slenteren door de straatjes en zoeken telkens de schaduw op omdat het in de zon gewoon te warm is. 

Vervolgens zakken we weer af naar het Plaza de Cathedral. We kunnen het niet laten om ergens onderweg op een van de terrasjes ons te goed te doen aan een koffie met wat lekkers.

Rond half twee krijgen we allebei wel trek. Ieder restaurantje is hier heel toeristisch. We kiezen voor een van de terrassen waar veel mensen zitten te eten. Meestal een goed teken. Meestal! Vandaag voor het eerst deze vakantie niet de goede keuze gemaakt. We kiezen op vakanties altijd allebei iets anders te eten. Als het dan bij de een tegenvalt dan delen we gewoon het andere gerecht samen. We hebben ons nooit hoeven afvragen wat we doen als het bij allebei tegenvalt. Fabienne haar gezicht trekt vreemd weg na de eerste hap gazpacho. Het ziet er ook een beetje waterig uit. Het smaakt nog net naar tomaat. Mijn paella is een plakkerig mengsel van gele rijst met hier en daar een erwt, stukje paprika en stukjes inktvis. De smaak is nog wel oké, maar ik heb geen idee wat ik nu eigenlijk aan het eten ben. Mijn stuk tortilla ligt vergezeld van wat geraspte wortel, kool en een friemel tomaat in het midden van mijn bord op een plasje waarvan ik denk dat het olijfolie is. Ik neem snel een hap voordat het wegdrijft onder de salade. Het stuk gebraden lomo is waarschijnlijk met de onderkant net even langs het houtvuur geschuurd waardoor de houtskool smaak voor mij net te veel van het goede is. De cheesecake is van smaak wel ok, maar wel heel klein. Zeker in verhouding met de lepel die er bij ligt.

We hebben tot nu toe geweldige ervaringen met personeel in de restaurants en hotels. Maar vandaag druipt het chagrijn bij het personeel er van af. Zelfs het betalen lijkt te veel moeite voor onze ‘vriend’. Al met al een teleurstelling, maar het is even niet anders. Geen fooi dus. Wel nog even voor onze muzikant die tijdens onze maaltijd zo mooi het ‘Besame’ gespeeld heeft en nu met een petje geld komt ophalen. 

Na onze ‘uitgebreide’ lunch kiezen we ervoor om de oude wijk El Albaícin te bekijken. Al slenterend is het zeker de moeite waard om overal alles op je gemak te bekijken. We zien ook weer veel aanbevelingen om vooral hier een flamencoshow te bezoeken, maar dat bewaren we voor in Jerez. We herkennen nog wel het flamencotheatertje in de straat waar we 6 jaar geleden zijn geweest, naast de vele leuke Marokkaanse restaurantjes. 

Wel verbaast het me dat ik hier rooibosthee kan kopen met cannabis. Je zal toch verdikkeme op Schiphol worden opgepakt voor een bijzondere thee die je dan uit Spanje hebt meegenomen. Ook hangt het in de kleine straatjes vol met de bekende slubberbroeken en wijde rokken uit Nepal. De volgers die met ons in Nepal zijn geweest, herkennen ze onmiddellijk. Waarom ze dat hier verkopen is ons een raadsel, of moet de koper denken dat dat uit Marokko komt? 

Het is de gewoonte in Spanje als je uit je appartement vertrekt je huisvuil zelf even weg te brengen naar een van de centrale containers die altijd in de buurt staan. We lopen samen even naar een van de containers twee straten verder. Meteen om de hoek al zien we dat de bewoners hun eigen vuilcontainers hebben buiten gezet en dat die vanavond laat worden opgehaald. Dan hoef ik ook niet door te lopen naar de centrale container. We gooien onze zakjes vuil in de container. Als ik de klep dicht doe en mijn sleutel wil pakken, merk ik dat ik mijn huissleutel, die ik ook in mijn hand had, met het vuil heb weggegooid. Ik schrik me rot en duik als een ervaren zwerver met mijn kop in de Kliko. Gelukkig zie ik de sleutel bovenop mijn eigen zakje vuil liggen. Pffff. Het zal je gebeuren in zo’n grote centrale vuilcontainer. Gadver. 

Ook na het vuil wegbrengen een van de fietsbandjes opgepompt met het nieuwe pompje van Decathlon.  Werkt prima, blij mee.

Morgen gaan we naar Alhama de Granada.